Author: நடுகல்

(நையாண்டி நீள்கவிதை) 1. “தமது ஓயாத அழகுப் போராட்டங்கள் – புரட்சிகள் – போர்களால் உலகை அலங்கரிக்கும் பெண்களே,… அவை

ஆயாசப் பொருமல். வெக்கை தாழாதபொழுதில் தூக்கி வந்த நேசத்தை மூட்டைகளாக்கி பரணியிலிட்டது நினைவுக்கு வரும். அவிழ்த்துப் பார்க்க ஆசைதான். சொல்ப்

பருவ நாடகம் —————————- 45 வயது ராதா தனது Redmi 9 power ல் தனக்குப் பிடித்த மேஸ்ட்ரோவின் இஷ்ட

அவள் வாசிக்கத் தொடங்கிய புத்தகத்தின் மேல் அட்டையில் சில வரிகள் இருந்தன. சாதாரண வாசகர் கடந்து செல்லும் வரிகள். “நீ

அனைத்து மனிதர்களைப் போலவுமே நானும் என் அன்னையின் வயிற்றிலிருந்து தான் பிறந்தேன். பிறந்தவுடன் வீறிட்டு அழுதும் விட்டேன். இல்லையென்றால் அதையும்

ஸ்ரீரங்கத்தில்  ராஜகோபுரம் எவ்வளவு புகழ்பெற்றிருக்கிறதோ அதே அளவு புகழ் கொண்டது தெற்குவாசல். உண்மையில் ராஜகோபுரத்துக்கு முன்பே  எழுபது வருடங்களுக்கு மேலாகவே

அனைத்தின் பெயர்களையும்    களைந்து எறிகிறேன்.   இசைக்குறிப்புகளிலிருந்து சப்தங்களை மட்டும்   தனியாக பிரிக்கிறேன்.  ஆதவனின் மஞ்சள் கதிர்கள்

1 பின்னால் வருபவன் என் செருப்பை மிதித்துக் கொண்டே நடக்கிறான் திரும்பிப் பார்த்து கைகாட்டியும் பலனில்லை என் செருப்பு அறுந்துவிடாமல்

நிகழ்காலம் – பொற்காலம் – இருண்ட காலம் – எதிர்காலம் ஆகிய நான்கு பிரிவுகள், இருபத்தியொரு அத்தியாயங்களில் திருமண உறவு

இப்புதினத்தில் இடம்பெற்றுள்ள முதல் வரி ‘இரவாடிய திருமேனி ஒரு காவியமல்ல’ என்பதுதான். அது ஏன்? என்கிற வினாவோடு இதுவொரு ‘வரலாற்று