Tag: டீன் கபூர்

டீன் கபூர் ​வீதியோரக் கழிவுநீர்க் கால்வாயின் கரையில் நின்றிருந்த அந்தப் பழைய சிவப்புத் தபால் பெட்டி, திடீரென தன் இரும்பு

-டீன் கபூர் அலுவலகத்தின் கடைசி வரிசையில் ஒரு காலி நாற்காலி இருந்தது. அதை யாரும் பயன்படுத்தவில்லை. பயன்படுத்த முடியாததாலா, அல்லது

டீன் கபூர் இரவு நேரங்களில் வைத்தியசாலைகளில் வாழ்க்கை வேறு விதமாக நகர்கிறது. சுவரிலிருக்கும் கடிகாரம் அங்கே நேரத்தைச் சொல்லாது; அது

என் வயசு இன்று காலை கதவைத் தட்டியது. திறந்தவுடன் அது உள்ளே வரவில்லை. வாசலில் நின்றபடியே, “நான் இன்னும் உனக்கு

காசா எல்லையில் மணல் மட்டும் நிலம் அல்ல; அது குழந்தைகளின் நினைவுகளும். அந்த மணல் துகள்களில் ஓர் எட்டு வயது

எழுத்தின் தொடக்கத்திலேயே நான் சிக்கிக்கொண்டிருந்தேன். “குருவி” என்று எழுதி வைத்த அந்தச் சொல், அடையாளமற்ற ஒரு பறவையல்ல. என்னைப் போலவே

மழைக்காலம் ஆரம்பித்திருந்தது. தென்னந்தோப்பில் நன்கு வளர்ந்திருந்த என் வசிப்பிடத்து பின்புறத்திலுள்ள தெம்பிலி மரத்தில் ஒரு கருங்குளவிக்கூடு உருவாகத் தொடங்கியது. ஆரம்பத்தில்

மார்கழி இரவு என்பதே திகில் நிறைந்தது. அந்த மழைதான் வீழும் நேரத்தில் வீசும் காற்று, நெற்றியில் முளைத்துத் தழுவும் பசுமைக்

அவள் வாசிக்கத் தொடங்கிய புத்தகத்தின் மேல் அட்டையில் சில வரிகள் இருந்தன. சாதாரண வாசகர் கடந்து செல்லும் வரிகள். “நீ