Author: நடுகல்

கரோனா தீநுண்மி காலத்துக்குப் பிறகும் தொடர்ந்து முகக்கவசத்தைப் பயன்படுத்தும் வெகுசில மாநகரவாசிகளில் இராமநாதனும் ஒருவர். அடிப்படையில் “சுத்தம் சோறு போடும்”

சிகாகோ ஏர்போர்ட் நுழைவு வாயிலில் வந்து நின்ற காரிலிருந்து பரத் இறங்கினான். பயணிகளை உதிர்த்துச் செல்ல இரண்டு நிமிடமே அனுமதிக்கப்

“அப்பா எனக்கு கண்டிப்பா வாட்ச் வேணும்பா” “டேய் உனக்கு இதுவரைக்கும் அப்பா எத்தனை வாட்ச் வாங்கிக் கொடுத்திருக்கேன் ? “

                இன்று நானும்,என்னவரும் சதுரகிரிதரிசனத்திற்காக, தாணிப்பாறை வழியாக நடக்க ஆரம்பித்திருந்தோம்.                நேற்று முழுமதி நாள் ஆனதால் மக்கள் நெருக்கம்அதிகமாய்

வானப்படுதல். . பீராய்ந்தெடுத்த சொற்களிலொன்று வரவழைத்த கண்ணீர் விட்டெறிய மறந்துபோன குப்பைக் கூடையின் வீச்சமாக முகம் சுளிக்க வைக்கிறது கடந்த

1.அப்பாவின்_நாட்கள் நிலவு கதவு சாளரங்கள் கட்டில் ஊஞ்சல் அலமாரிகளென ஒவ்வொன்றாய் உருமாறி பிள்ளைகளுக்கு முன்பே பிள்ளைகளாய் வளர்த்த மரங்கள் அவர்களது

(1) ஆய்வறிக்கை சமர்ப்பித்தலின்றி நேற்றைய கனவின் நினைவை சாம்பலென சுண்டி விடுகிறேன் … தகிக்கும் நிஜங்களுடன் வரன்முறையற்ற கூடல் கொண்டு

“கூடப்பிறந்தவ முச்சந்தில நின்னு கதறி அழுதுகிட்டு இருக்கா என்ன ஏதுன்னு கேட்காம எனக்கென்னன்னு போறாரு பாரு” என்று தொடங்கி “கேட்டா

1. எங்கோ எப்போதோ பெய்த ஒரு மழைக்காக எவரோ எழுதிய ஒரு கவிதை…! வாசித்து முடிக்கையில் மன வாசலில் மழைத்துளிகள்..!

1 *வேட்கை* முறை சொல்லி அழைக்கத் தெரியாத வயது அப்பா அடிக்கடி திருத்திச் சொல்லியும்   அனிச்சைக்குப் பழகியிருந்தன உறவுகள் ,