Category: கவிதைகள்

முனைவர் கா. குமார் , நறுக்கென குத்திய முள்ளாய்.. விடுக்கென உதறிய காலைப் போல்.. திடுக்கென எழுமுன்னே , சிந்தை

1. இருவாய்ச்சி: , கைகால்களில் கொஞ்சம் நகங்கள் வளர்ந்து விட்டாலும் ‘வாய்ச்சி மாதிரி ஏன் நகம் வச்சுருக்க?’ என்று அம்மா

1) முன்பைப் போல இல்லை இப்போது என்னுள் ஒரு இடைவெளி வாழ்கிறது; சுருங்கிக் கொண்டே போகும் நட்பு வட்டத்தின் வடிவில்.

1 மகரக் கட்டை உடைந்துவிட்டது அவனுக்கு முகரக் கட்டையைப் பாரு உருப்படாது திட்டிக்கொண்டிருந்தார் அப்பா இப்பவோ எப்பவோன்னு கிடக்கு இந்தக்

1 கண்ணாடியின் இரண்டாவது முகம் கண்ணாடி முகங்களைச் சேமிப்பதில்லை. நாம் நகர்ந்த பிறகே அது தன் தனிமையைப் பார்க்கிறது. ,

1. , அஞ்சு ரூபா சில்லறை இல்லயா? அஞ்சு ரூபாவுக்கு ஜிபே கெடயாது விற்கவே கூடாது எனக்கு என்றிருக்கும் தங்களிடம்

அவர்கள்… இவர்கள்… அவர்கள் கைகளில் திருவோடு இவர்கள் கைகளில் துண்டுப் பிரசுரங்கள் , அழுக்கு படிந்த கந்தலாடை அணிந்த அவர்கள்

கடல் காற்றில் வெக்கை கூடிய நாளில் ஆலா பறக்காத திசை நோக்கி பார்க்கிறேன். , சிப்பி உடலை மூடிக் கொண்டது

உடைந்து தொங்கும் பல்புடன் இன்னும் எத்தனை நாள் தான் இந்த சைக்கிளை உருட்டுவது?? உள்ளேயும் இருள் வெளியேயும் இருள் இனி

பொய்கள் எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும் அதுக்காக உண்மை பிடிக்காதென்றில்லை.. , பொய்கள் பிடிக்கிறதுக்கு காரணமே அதுக்குள்ள ஒலிஞ்சிட்டு இருக்குற குட்டி