Author: நடுகல்

மழையை வீட்டுக்கு அழைத்து வந்த சிறுவன் ____________________________ , விளையாடச் சென்ற சிறுவன் திரும்பி வரும் போது எதையாவது அழைத்து

என் வயசு இன்று காலை கதவைத் தட்டியது. திறந்தவுடன் அது உள்ளே வரவில்லை. வாசலில் நின்றபடியே, “நான் இன்னும் உனக்கு

“அப்பா முன்போல  இல்லையடா பரத். நீ உடனே புறப்பட்டுவா” போனில்  அம்மாவின் அழுகை கலந்தகுரல் என்னை அமெரிக்காவிலிருந்து உடனே ஃப்ளைட்

கான்ஸ்டேபிள் காத்த முத்து, ஓட்டுநர் இருக்கையிலிருந்து எழுந்து சுற்றிவந்து  ஜீப்பின் கதவைத் திறந்தான்  ” ஐயா! கடை வந்தாச்சு. நானும்

1. முருகனில் தேடு சிரிப்பினைப் போல் ஒரு கொடுப்பினை உண்டோ சிந்தனை போல் ஒரு ஆயுதம் உண்டோ வஞ்சனை போல்

அன்பெனும் நாய்க்குட்டி அன்பெனும் எனது நாய்க்குட்டியை என்னுடன் அழைத்துக்கொண்டு நடக்கிறேன். சிறு புன்னகையோடு சிலர் அதனை கடந்துப் போகிறீர்கள். சிலர்

இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் நீ இறங்கிவிடுவாய். நானும். தொண்டைக் குழிக்குளிருக்கும் என் எழுத்துக்களைக் கோர்த்து சொல்லாக உயிர்க்கொடு. ,

இன்றைய இளைஞர்கள் போகத் துடிக்கிற கனவுத் தலமாக லடாக்  உருவாகியிருக்கிறது என்றால் அதற்கு சமூக வலைதளங்கள் முக்கியக் காரணம். ராயல்

ஜன சந்தடி மிகுந்த ஹாலில் மின்விசிறி இருந்தும்கூட வியர்த்துப்போய் அமர்ந்திருந்த கவிதா, திடீரென ஒலித்த கேவலில் திடுக்கிட்டாள். பக்கத்து இருக்கையில்

பரிவை சே.குமார் கண்ணகி வாசலில் நின்று வானத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு நிற்க, “என்னத்தாச்சி… மானத்த அப்புடிப் பாத்துக்கிட்டு நிக்கிற..?” எனக்