மனிதநேயம் : மென்மையான சிறுகவிதைகள்
1. அருகாமை
அவர் பேசவில்லை.
அவரது மௌனம்
எனக்கொரு நாற்காலியை
நகர்த்தி வைத்தது.
,
அமர்ந்தேன்…
மனிதநேயம் என்பது
இந்த இடைவெளிதான்.
2. சுவடு
சுவரில்
குழந்தை வரைந்த
சிறு கோடு—
அழிக்கப்படாமல்
மறுநாளும் நீடிக்கிறது.
,
அந்த வீடு
யாரையோ
அணைத்துக்கொண்டிருக்கிறது.
3. ஆதிமொழி
என் மொழி
அவருக்குத் தெரியாது;
அவர் வலி
எனக்குப் புரியாது.
,
இருவருக்கும் இடையில்
நீட்டப்பட்ட ஒரு குவளை நீர்…
போதுமான மொழியானது.
4. வெற்றிடம்
பேருந்தில்
ஒரு இருக்கை காலியானது.
யாரும் அமரவில்லை.
அங்கே—
யாரோ ஒருவருக்கான
காத்திருப்பு அமர்ந்திருந்தது.
5. ஒருமை
அலைகள்
பெயர் சொல்லி அழைப்பதில்லை.
,
ஆனாலும்
கரை சிதையாமல்
கூட்டாகக் காக்கின்றன
கடலை.
6. சுவை
உம்மா
அன்று உப்பை
அதிகமாகப் போட்டிருந்தார்.
,
யாரும் சொல்லவில்லை.
,
அன்று உப்பை விடவும்
அன்பு கரித்தது வீட்டில்.
7. தேடல்
சாலையோரம் கிடந்தது
ஒரு கையுறை.
எடுத்து உயரத்தில் வைத்தேன்—
,
என் குளிருக்காக அல்ல,
யாரோ தேடி வரும்போது
கண்கள் ஏமாறக்கூடாது என்பதற்காக.
8. நிழல்களின் அமைதி
மின்தடை…
ஏற்றப்பட்டது
ஒரு மெழுகுவர்த்தி.
,
அன்று சுவரில்
ஆடிய நிழல்கள்
ஒன்றையொன்று
பயமுறுத்திக் கொள்ளவில்லை.
9. பொதுக் காற்று
மருத்துவமனையில்
அறியாத மனிதர்கள்.
,
அவசர சிகிச்சைப் பிரிவு
வாசலில் எல்லோரும்
ஒரே காற்றை
மெதுவாகப் பகிர்ந்து கொண்டனர்.
10. வரைவிலக்கணம்
மனிதநேயம்
ஒரு பெரிய சொல்லல்ல…
,
யாரும் பார்க்காதபோது
ஒரு செயல்—
தன் பெயரையே
மறந்து விடுவது.
11. அவசரம்
சாலையில்
தனித்துக் கிடக்கிறது
ஒரு செருப்பு.
,
ஒருவேளை
வீட்டிற்குச் செல்ல
ஏதோ ஒரு பாதம்
மிகவும்
அவசரப்பட்டிருக்க வேண்டும்.
12. காலத்தின் இளைப்பாறல்
கடிகாரம் நின்றுவிட்டது.
யாரும் பதற்றப்படவில்லை.
,
நேரமும்
ஒரு மனிதனைப் போலவே
அறைக்குள்
ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தது.
13. சமநிலை
மழையில்
யாவரும் நனைந்தனர்.
,
அன்று யாருக்கும்
குடை பிடிக்க
அதிகாரம் இருக்கவில்லை.
14. வெளிச்சத்தின் வழி
வீட்டு வாசலில்
சுடர் விடுகிறது
ஒரு விளக்கு.
,
யாருக்கென்று தெரியாது…
ஆனாலும் வருபவருக்காக
வழி பார்த்திருக்கிறது
தீபம்.
15. மேஜை
தட்டில்
மிச்சமிருக்கும் உணவு…
மேசையில்
கூடுதலாக வைக்கப்பட்ட
ஒரு தட்டு…
,
இந்த உலகம்
இன்னும் தன் ஈரத்தை
இழந்துவிடவில்லை.
16. செவிமடுத்தல்
அவர்
மிக மெதுவாகப் பேசினார்.
,
அறை
அவரைக் கேட்கும் பொருட்டு
தன்னைத் தானே
அமைதியாக்கிக் கொண்டது.
17. இடைவெளி
ஜன்னல்
சற்றுத் திறந்தே இருந்தது.
,
உலகம் முழுவதுமாகப்
புகுந்துவிடாமல்,
காற்று மட்டும்
வந்து போவதற்காக.
18. மன்னிப்பு
ஒரு தவறு
சுட்டிக்காட்டப்படவில்லை.
,
திருந்தி
மனிதனாக வளர
அதற்குச் சில காலம்
அவகாசம் வழங்கப்பட்டது.
19. திரைக்குப் பின்
அவர்
முகமூடி அணிந்திருந்தார்.
,
ஆனால்
கண்கள் புன்னகைத்தன.
அடையாளம் காண
அதுவே
போதுமானதாக இருந்தது.
20. அறம்
வரிசையில் நின்றவர்களுக்குள்
பெயர்கள்
பரிமாறப்படவில்லை.
,
ஆனாலும்
யாரும் முந்தவில்லை;
அங்கே
ஒழுக்கம் அமர்ந்திருந்தது.
21. இளைப்பாறல்
வெயிலில்
இரண்டு நிழல்கள்
ஒன்றையொன்று தழுவின.
,
உடல்கள் வெவ்வேறுதான்…
ஆனால்
ஓய்வின் நிறம் ஒன்றே.
22. மீட்பு
கிழிந்த காகிதத்தின்
மறுபக்கத்தில் எழுதப்பட்டது
ஒரு முகவரி.
,
எறியப்பட
வேண்டிய ஒன்றும்
வாழ்க்கையை வழிகாட்டக்கூடும்.
23. கண்ணியம்
அவர்
பதில் சொல்லவில்லை.
,
ஆனாலும்
கேள்வியை அவமதிக்காமல்
கையில் ஏந்தினார்.
,
சில மௌனங்கள்
பதில்களை விடவும்
மரியாதையானவை.
24. விடைபெறல்
விடியல்
மெல்லத் தட்டியது.
,
இருள்
புறக்கணிக்கப்படவில்லை;
,
அது இரவுக்கு
நன்றி சொல்லி
நாகரிகமாக விலகியது.
25. சுருக்கம்
ஒரு புன்னகை
இருவருக்குப்
போதுமானதாயிருந்தது.
,
பகிர்ந்து கொள்ளத் தெரிந்தால்
உலகம்
அவ்வளவு ஒன்றும் பெரியதல்ல.
00
