–சூரியாராம்
ஒரு சிறிய ஊரில் ஒரு குடும்பம் வாழ்ந்து வந்தது. அந்தக் குடும்பத்தில் அப்பா, அம்மா மற்றும் நான்கு குழந்தைகள் இருந்தனர். அப்பா பழைய பொருட்கள் வாங்கி விற்கும் வியாபாரம் செய்தார். குடும்பம் வசதியாக இருந்தாலும், ஆடம்பரமாக வாழும் அளவுக்கு வருமானம் இல்லை. ஆனால் அம்மா மிகவும் சிக்கனமாக குடும்பத்தை நடத்தினார்.
அந்த நான்கு குழந்தைகளில் மூவர் பெண் குழந்தைகள். கடைசியாக ஒரு ஆண் குழந்தை இருந்தான். வீட்டில் இளையவன் என்பதால் எல்லோருக்கும் அவன் மீது அதிக பாசம் இருந்தது.
அக்காக்கள் மூவரும் ஒரு வருட இடைவெளியில் பிறந்தவர்கள். அதனால் அவர்கள் பயன்படுத்திய புத்தகங்கள், பள்ளிப் பைகள் போன்றவற்றை அடுத்த அக்கா பயன்படுத்துவாள். பொருட்களை நன்றாகப் பாதுகாத்து வைத்துக் கொள்வது அவர்களுடைய பழக்கம்.
ஆனால் இளைய தம்பி மட்டும் வேறுபட்டவன்.
“எனக்கு புதிய புத்தகம் வேண்டும்!”
“எனக்கு புதிய பள்ளிப் பை வேண்டும்!”
என்று ஒவ்வொரு ஆண்டும் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பான். அக்காக்கள் பழைய பொருட்களை மகிழ்ச்சியாகப் பயன்படுத்தினாலும், அவனுக்குப் புதிதாகவே எல்லாம் வேண்டும்.
ஒருநாள் அவர்கள் வீட்டில் வேலை செய்த அக்காவின் மகன் முதல் முறையாக பள்ளிக்குச் செல்லப் போகிறான். ஆனால் அவனுக்குப் புதிய பள்ளிப் பை வாங்கும் வசதி இல்லை.
அதனால் அந்த அக்கா, “அம்மா, உங்களிடம் பழைய பள்ளிப் பை ஏதாவது இருக்கிறதா?” என்று கேட்டார்.
“இருக்கிறது,” என்று கூறி, மூன்றாவது மகள் பயன்படுத்திய நல்ல நிலையில் இருந்த ஒரு பள்ளிப் பையை எடுத்துக் கொடுத்தார்.
அப்போது அந்த இளைய தம்பி அனைத்தையும் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான்.
சிறிது நேரம் யோசித்தவன் திடீரென்று ஓடிப்போய் தன்னுடைய புதிய பள்ளிப் பையை எடுத்துவந்து அந்தச் சிறுவனிடம் கொடுத்தான்.
அதைப் பார்த்த அம்மா ஆச்சரியப்பட்டார்.
“என்னடா! நீயே எப்போதும் புதிய பை வேண்டுமென்று கேட்பாய். இன்று உன்னுடைய புதிய பையை ஏன் கொடுக்கிறாய்?” என்று கேட்டார்.
தம்பி புன்னகையுடன் சொன்னான்:
“அம்மா, அவன் முதல் முறையாக பள்ளிக்குப் போகிறான். எனக்கு புதிய பை கிடைத்தபோது நான் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருந்தேனோ, அதே மகிழ்ச்சி அவனுக்கும் கிடைக்க வேண்டும். நம்ம அக்காக்கள் எத்தனை முறை தங்களுடைய பொருட்களை எனக்காக விட்டுக் கொடுத்திருக்காங்க! இப்போது நான் ஒருவருக்கு மகிழ்ச்சி கொடுக்க விரும்புகிறேன்.”
அம்மாவின் கண்கள் மகிழ்ச்சியால் நனைந்தன.
“நம்ம பையன் நல்ல மனசோட வளர்ந்திருக்கான்,” என்று அப்பாவும் பெருமையடைந்தார்.
அன்று அந்தச் சிறுவன் புதிய பையுடன் பள்ளிக்குச் சென்றான். அவன் முகத்தில் இருந்த சந்தோஷத்தைப் பார்த்த தம்பிக்கும் அளவில்லா மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது.
கதையின் நீதி
பிறருக்கு மகிழ்ச்சி கொடுப்பதில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி, நாம் பெறும் மகிழ்ச்சியைவிட பெரியது.
பகிர்ந்து கொடுக்கும் மனம் மனிதனின் மிகப் பெரிய செல்வம்.
00
பெயர் : சூர்யா பாலா
புனைப்பெயர் : சூரியாராம்
கல்வித் தகுதி : B.Tech (Biotechnology)
தற்போது ஆஸ்திரேலியாவின் பிரிஸ்பேனில் வசித்து வருகிறேன். தமிழ் மொழி மற்றும் பண்பாட்டின் மீது ஆர்வம் கொண்டவள். தமிழ் ஆசிரியராகப் பணியாற்றி வருவதோடு, VS Kitchen என்ற வீட்டுச் சமையல் தொழிலையும் நடத்தி வருகிறேன்.
கல்வி, தமிழ் மொழி வளர்ச்சி, சமூக சேவை மற்றும் தொழில்முனைவு ஆகிய துறைகளில் ஆர்வமுடன் செயல்பட்டு வருகிறேன்.
