Author: நடுகல்

– பானிக் சேம்பர்லின் தமிழில் : அவை நாயகன்      எனது சின்னஞ்சிறு வயதில் இந்தக் கதையை வயதான ஒரு

இப்படி ஆகும் என்று கதிரேசன் நினைக்கவே இல்லை. ஏதோ பேசப்போய் எதெதோ பேசி, எதுவும் சாதகமாக முடியாமல் இன்னும் விரிசலைப்

தான் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் மரத்தினடியில்தான் அந்த இரு போதகர்களும் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள் என்பதைவிட மாற்றிமாற்றி போதித்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். அந்த

பிரான்ஸ் தேச கதை வெகு வெகு காலத்துக்கு முன்னாலே பிரான்ஸ் தேசத்தில் ஓர் ஏழை இருந்தான். அவன் மாவரைக்கும் யந்திரம்

அந்த தெரு வளைவில் திரும்பி நடந்தாள் ஈசுவரி. வலது தோளில் தொங்கிய தோல் பை முன்னும் பின்னும், நீண்டிருந்த பின்னிய

காவிரி ஆற்றின் கரையோரம் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் அழகான சிற்றூர் அது….. புழுதி மணற்படிந்த தெருக்களில் குழுக்குழுவாய் பிள்ளைகள் சாயுங்கால

எண்பதுகளில் எழுதத் தொடங்கி தொண்ணுறுகளில் தீவிரமாக இயங்கியப் படைப்பாளிகளுக்கு நவீனத்துவம், பின்நவீனத்துவம் என இரண்டு வகையானக் காலகட்டங்களின் போக்குகளையும், அவற்றின்

வந்ததிலிருந்தே தனது விளையாட்டுப் பொருட்கள் அடங்கிய பையை தருமாறு அடம்பிடித்துக் கொண்டிருந்தான் ஒன்றாம் வகுப்பு மாணவனான எழில். திருவிழாக் கடைகளிலிருந்து

“கிருஷ்ணா புத்தகத்தை எல்லாம் எடுத்து உன் பையில் வை. பென்சில் பெட்டியையும் எடுத்து வை. பாப்பா எடுக்கிறா பாரு, கிழிஞ்சு

இன்றும் கதவு தட்டப்படுகிறது. சரியாக இரவு மணி 11.35. கொஞ்சமும் மாறாத ஓசை லயம். அதற்கிடையில் சில நொடி அமைதி.