பாலாஜி ராஜு ‘காலைலயே வெய்ய இந்தப் போடு போடுது!’ கிழவர் தனக்குள்ளேயே பேசிக்கொண்டு, வெளுத்த செம்மண் நிற ஓட்டுக் கூரை
Category: சிறுகதைகள்
ஜார்ஜ் ஜோசப் 1 மான் நீரோடையை வாஞ்சித்துச் செல்வதுபோல் அவன் வெம்மை ஏறிய கற்பாறைகளை நோக்கி ஓடினான். கையில் அவனைவிட
ரா.சண்முகவள்ளி நம்ம வாழ்க்கையில எத்தனை விதமான வாசங்கள், இல்ல? நுரைபொங்கும் டிகிரிகாப்பியின் வாசம், பொக்கைவாயில் ஒட்டுமொத்த சிரிப்பையும் அடக்கியபடி
–ரவி அல்லது. மலையின் ஒரு சமவெளியில் இருந்த அந்த ஊரில் கொஞ்சம் பணக்கார குடும்பங்களும் அவர்களுக்கு வேலைகள் செய்ய
– விஜயராணி மீனாட்சி ஏ… அமுதா.. நில்லு நில்லு… என்ற சத்தம் கேட்டு ரோட்டில் நடந்து கொண்டிருந்த அமுதா தன்
– கி.ச.திலீபன் பெருநகரத்தின் மக்கள் திரள் உண்டாக்கும் பதற்றமும், அதனை எதிர்கொள்வதிலான அச்சமும் அப்போது அவனை ஆட்கொண்டிருந்தது. சென்னைக்கு வரும்
மாரி கிருஷ்ணமூர்த்தி ரயிலில் ஏறியதிலிருந்து என்னையறியாமல் முகங்களை கவனிக்க ஆரம்பித்தேன். விதவிதமான முகங்கள்,பாவங்கள்,உற்சாக துளிர்ப்புகள்,சோக பிரமைகள், அன்றாடங்களின் சாயல்கள் என
ரமீஸ் பிலாலி மாலை ஐந்தேகால். வானம் மூடிக் கொண்டிருக்கிறது. மண் வாசத்துடன் காற்று சில்லென்று வீசுகிறது. திறந்த வெளியில்
– ஜெயபால் பழனியாண்டி சில தினங்களாகவே ராஜன் அண்ணா கண்ணில் தென்படவில்லை. பெரும்பாலும் அந்த லவ்பேட்ஸ் கூண்டுக்கு எதிர்த்தாப்புல உட்காந்துருப்பாரு.
-கலைவாணி இராஜேந்திரன் என் அன்புள்ளம் கொண்ட என் கலைவாணிக்கு. எப்படியிருக்கிறாய் ? நலமா? இந்தக் கடிதம் உனக்காக. உனக்கே உனக்காக.