Author: நடுகல்

எழுத்தாளர் மீரான் மைதீன் அவர்களின் எழுத்துகளை இப்போதுதான் வாசிக்கிறேன். அதில் முதல் நாவலாக காவியலோகம். இந்நாவலில் பல திருப்பங்கள் கதைப்போக்கிற்கு

”இவ வந்த வேள என் மவன் இப்போ,செயிலுக்கு போயிட்டான்..” ராமாயி குடிசை வாசலுக்கு வந்து கத்தினாள். தன்னைக்  கை காட்டி

றபீயூ தனது சிறுவயதிலிருந்து வீட்டு வாசலில் வளரும் குரோட்டன் செடிகளைப் பார்த்து வளர்ந்தவன். அவனுக்கு மனைவியின் குரல்நிறைந்த குரோட்டன் மரங்கள்

“அப்பா, நான் இந்த கோயிலுக்கு முன்னாடியே நிறைய தடவை வந்து இருக்கேன்” என்ற சுவாதியை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தான் கணேஷ். டெல்லி,

       மக்களுக்கு சமுதாய மாற்றத்தை விதைத்திடவும் தங்களைத்  தாங்களே சரி பார்த்துக்கொள்ளவும் நல்லதொரு ஊடகம் நூல்கள். நூல்களின் வழியே மக்களின்

1 அந்த ஜோடிப் பறவைகள் ஒன்றோடு ஒன்று உரச அமர்ந்து பேசிக்கொள்ளும் மொழி புரியவில்லை மும்மொழிக் கொள்கை குறித்துகூட இருக்கலாம்

நீ இன்னும் அப்படியே இருக்கிறாய் கடுகளவு மாற்றம் கண்களில் படவில்லை உன்னில் என்றான் அவன் , நீ மிகவும் புதியவனாய்

மழை பெய்த இரவு பொன் மாலை பொழுதை கடந்த கரிய இரவு மழைக்கு இடம் கொடுத்தது , மழை முழங்கி

ஏனோ கரைந்துகொண்டே இருக்கிறது காகம் , ரீல்களின் கானா சங்கீதம் மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்க தூங்கியகுழந்தையின் கைகளில் காட்சிநகர்ந்து ,

எல்லோருக்கும் வணக்கம்! இதழ் என்றால் முகப்பில் ஆசிரியர் கூற்று இருக்க வேண்டும் என்பது சம்பிரதாயமான அரங்கேற்றம் தான். கடந்த மாதத்தில்