Category: கவிதைகள்

ரொம்ப காலமாய் அந்த தூண்டில்க்காரன் குளத்து மேட்டிலேயே தான் அமர்ந்திருப்பதாய் அருகிலிருந்த கிராமவாசிகள் சொல்கிறார்கள். உண்பதற்கு அவன் பச்சைமீன்களையே பயன்படுத்துவதாய்

கட்டில் போன்ற முதுகு வழக்கமாக ஏதாவதொரு பொருளைத் தூக்கிக் கொண்டு நடப்பர் இந்தமுறை உடலைத் தூக்கிக் கொண்டு நடந்தனர் ஒரு

அனாதிகளின் ஆதித் துக்கம் உரிமைகோர இறைஞ்சுகிறது முகாந்திரங்களை உற்று நோக்கினால் இரைகளை வசப்படுத்தாது அறுந்து தொங்கும் நூலாம்படை அது பாவம்

பேருந்தில் பயணச்சீட்டு எடுக்காமல் அயர்ந்து உறங்கி விட்ட கடவுள் பயணச்சீட்டு பரிசோதகரிடம் வசமாக மாட்டிக்கொண்டார் தாம் இன்ன மதத்துக்கான கடவுளெனவும்

வேகமெடுக்கும் வாழ்க்கை முன்பெல்லாம் உறவினர்கள் யாராவது இறந்து விட்டால் உடனே பக்கத்து ஊருக்கு சொல்லி அனுப்ப ஆள் அனுப்பினோம் இப்போதோ

பெரும் கனவு நீ விலகிச் செல்கிறாய் நான் உன் தடம் பற்றி தொடர்கிறேன், நிழலென நாம் மீண்டும் சந்திப்போம் நாம்

மனக்கவலை மாற்றல் அரிது! — மழை பொய்த்ததா நோய் பெருத்ததா கூரை ஒழுகுதா கக்கூஸ் அடைப்பா கடன் தீருமா கால்வலி

1. கடற் கவிதை. I அருகில் கடல் விரிந்துகிடக்கிறது நான் கடலின் கரையிலிருந்து விலகியிருக்கிறேன். கடலின் கரையிலிருந்தும் வானக் கடலின்

1 இருத்தலை உணர்த்த:  உன்னோடு சேர்ந்து தோழி எடுத்த ஒரு செல்பியை அனுப்பி இருந்தாய் அணு அணுவாய் உன்னை  இரசித்து

சித்திரைக்கொண்டாட்டம். ____________________________ • வண்ணப்பொடிகள் தூவியும் நீர் நிரப்பிய பலூன்களை ஒருவர் மேல் ஒருவர் வீசியடித்தும் ஒரே குதூகலம். வெறுமையின்