Category: கவிதைகள்

“உற்றுப் பார் “.  . என்னை நான் நேசிப்பதை விட உன்னால் தான் அதிகம் நேசிக்கப்படுகிறேன் – நான் விழித்திருக்கையில்

எதையோ தேடுகையில் கல்லூரிநாட்களில் முன்னால் காதலுக்கு மனைவியெழுதிய கடிதம் கிடைத்துத்தொலைந்தது. செய்வதறியாது நெடுநேரம் அமர்ந்திருந்தேன். உள்ளுக்குள் வஞ்சச்செடியொன்று நொடிப்பொழுதில் மரமாகிவிட்டது.

முருகேசன் சொன்னதால் மூன்றாம் நாளாக ஐந்து ரோட்டுக்கு வருகிறான் முருகன் இன்றும் வேலையெதுவும் இல்லையென ஏஜென்ட் கைவிரிக்க சக ஊர்க்காரர்கள்

கேபிள்களாலான வலைக்குள் கோடு தீட்டி உயிர்கள் தொங்குகிறது கருப்பு நிற வயர்களின் ரப்பர் சீவல்களும் கட்டப்பட்ட வெள்ளை டேக்குகளின் பிளாஸ்டிக்

எங்கே யாரிடம் போய் கேட்பேன் வேப்பம் மர இலை உருவி அம்மியில்  அரைத்து வாரத்திற்கு ஒருமுறையேனும்  உருண்டை பிடித்து கொஞ்சம் 

எழுந்துச் சென்ற பறவை நீ கிளை கிளையாய் அலையும் என் காதல் , என் இதய நாடி அலைகள் உன்

பெத்தவளுக்குத் தானே தெரியும் பிள்ளை அருமை ++ கருவாகி உருவாகி தன் தொப்புள் கொடி உறவின் நலன் காக்க எல்லாம்

1 கதவுகளின் வழியே நழுவும் எனது தவறுகளை யாரும் கண்டு கொள்ளாதீர்கள் நீங்கள் அவற்றைத் தேடத் தொடங்கினால் எனது சாளரங்களில்

உன் இடது கை ஆட்காட்டிவிரலைப்பார்க்கும்போதெல்லாம் உன் பின்னால் நின்று ஓட்டுப்போட்டது நினைவிற்கு வருகிறது அழியா குப்பி மையால் கோலமிட்டு அழகு

உதிராத புன்னகை ++ சற்று முன் உதிர்ந்த பூ ஒன்றை குழந்தை மிதித்து சென்றதும் புன்னகைக்கத் தொடங்கியது மலர் அம்மாவிடம்