நவீனமயமாக்கலும் விளிம்புநிலை மனிதர்களின் அகச் சிதைவுகளும்:

வா.மு.கோமுவின் ‘ஜாம்பீஸ்’ சிறுகதையை முன்னிறுத்திய

ஒரு பின்னிணைப்பு மற்றும் மார்க்சியப் பகுப்பாய்வு

{Modernization and the Internal Fragmentation of the Marginalized: A Post-colonial and Marxist Analysis of Va. Mu. Komu’s Short Story ‘Zombies’}

ஏ.எச்.எம்.நவாஷ் (ஈழக்கவி)

அருவகம் (Abstract)

சமகாலத் தமிழ்ச் சிறுகதை வெளியில் கொங்கு மண்டலத்தின் நிலப்பரப்பையும், புதிய தாராளவாதப் பொருளாதாரத்தால் உருவாக்கப்பட்டுள்ள மாற்றங்களையும் யதார்த்தப் பார்வையில் பதிந்துவரும் எழுத்தாளர்களுள் வா.மு.கோமு குறிப்பிடத்தக்கவர். இவரது ‘ஜாம்பீஸ்’ சிறுகதை, எளிய கிராமியப் பின்னணியில் மதுப்பழகும் மனிதர்களைப் பற்றியதொரு மேம்போக்கான சித்தரிப்பாகத் தோன்றினாலும், அது ஆழமான அரசியல்-பொருளாதார நெருக்கடிகளையும் மனித உறவுகளின் சிதைவுகளையும் பேசுகிறது. இக்கட்டுரையானது, அக்கதையை மார்க்சியப் பொருள்முதல்வாதப் பார்வை, பின்னிணைப்பு இடஞ்சார்ந்த பகுப்பாய்வு (Spatial Theory) மற்றும் மார்க் ஃபிஷரின் ‘முதலாளித்துவ யதார்த்தவாதம்’ (Capitalist Realism) ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் விரிவான ஆய்வுக்கு உட்படுத்துகிறது.

முக்கிய சொற்கள்: நவீனமயமாக்கல், மார்க்சிய விமர்சனம், பின்னிணைப்புக் கோட்பாடு, இடஞ்சார்ந்த அரசியல், முதலாளித்துவ யதார்த்தவாதம், வா.மு.கோமு, ஜாம்பீஸ்.

 

1. முன்னுரை:

  கிராமிய எதார்த்தமும் புதிய பொருளாதாரமும்

உலகமயமாக்கலின் (Globalization) ஊடுருவல் என்பது மூன்றாம் உலக நாடுகளின் கிராமப்புற நிலப்பரப்புகளை அடியோடு மாற்றி அமைத்துள்ளது. விவசாயம் சார்ந்த கிராமியப் பொருளாதாரம் சிதைந்து, நுகர்வுப் பண்பாடும் (Consumerism) சந்தைப் பொருளாதாரமும் அதன் இடத்தைப் பிடித்துள்ளன. இத்தகையதொரு சமூக மாற்றத்தைத் தமிழ்ச் சூழலில் மிகக் கூர்மையாகப் பதிவு செய்துவரும் படைப்பாளிகளில் வா.மு.கோமு முதன்மையானவர்.

அவரது ‘ஜாம்பீஸ்‘ சிறுகதை, மதுவின் ஊடான மனிதர்களின் நடமாட்டத்தைப் பேசினாலும், அது நுகர்வுப் பெருக்கத்தால் சீரழியும் மனித ஆன்மாக்களின் அக உலகை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. பன்னாட்டு இலக்கியக் கோட்பாடுகளான மார்க்சியப் பொருள்முதல்வாதம் (Marxist Materialism), ஹென்றி லெபெவ்ரேவின் வெளியின் உற்பத்தி (Production of Space) மற்றும் பின்னிணைப்புத் திறனாய்வு ஆகியவற்றின் வழியாக இக்கதையை வாசிப்பதன் மூலம், இதன் உலகளாவிய அரசியல் பரிமாணத்தை நாம் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

2. இடஞ்சார்ந்த அரசியலும் ‘டாஸ்மார்க்’ புவியியலும்

  (Spatial Politics & Cartography)

2.1. கிராமிய வெளியின் முதலாளித்துவ மாற்றீடு

   (Capitalist Restructuring of Rural Space)

பாரம்பரியத் தமிழ்ச் சூழலில் கிராமம் என்பது உழைப்பு, விவசாயம், சாதியப் பிணைப்புகள் மற்றும் இயற்கையான சமூக இடைவெளிகளால் வரையறுக்கப்பட்ட ஒரு பாரம்பரிய வெளியாகும். ஆனால், வா.மு.கோமுவின் ‘ஜாம்பீஸ்’ சிறுகதையில் இந்த கிராமிய வெளி முழுமையாக உடைக்கப்பட்டு, நுகர்வுச் சந்தையின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளது.

கதையின் தொடக்கத்தில் மனோகரன் எதிர்கொள்ளும் டாஸ்மார்க் கடைகளின் தூர அளவுகள் (“வடக்கே பதினொரு கிலோமீட்டர்… தெற்கே எட்டு கிலோமீட்டர்”) என்பவை வெறுமனே புவியியல் சார்ந்த தூரக் குறிப்புகள் அல்ல. அவை, நவீன கிராமிய மனிதனின் உடல் மற்றும் உளவியல் இயக்கத்தை எல்கைக்குள்ளாக்கும் “மூலதனத்தின் புவியியல் எல்லைகள்” (Geographies of Capital) ஆகும். டேவிட் ஹார்வி (David Harvey) குறிப்பிடுவது போல, முதலாளித்துவமானது தனது சந்தையை விரிவுபடுத்துவதற்காகப் புதிய வெளிகளைத் தொடர்ந்து உற்பத்தி செய்கிறது (Spatial Fix). இதன் விளைவாக, கிராமத்தின் எல்லைகள் விவசாய நிலங்களாகவும் மரங்களாகவும் இல்லாமல், மதுக்கூடங்களின் இருப்பிடங்களாகவும் நுகர்வுப் புள்ளிகளாகவும் மறுவரையறை செய்யப்படுகின்றன.

 

2.2. மார்க் ஆக்கியின் ‘இடமின்மைகள்’ (Non-places)

   மற்றும் டாஸ்மார்க் கலாச்சாரம்

பிரெஞ்சு மானுடவியலாளர் மார்க் ஆக்கி (Marc Augé) தனது கோட்பாடுகளில், மனிதர்களின் வரலாற்று அடையாளங்களையோ, உறவுகளையோ உருவாக்காத, மாறாகப் பயணத்தையோ அல்லது வணிகப் பரிமாற்றத்தையோ மட்டும் மையமாகக் கொண்ட வெளியை ‘இடமின்மை‘ (Non-places) என்று அழைக்கிறார். (உதாரணமாக: நெடுஞ்சாலைகள், விமான நிலையங்கள், ஷாப்பிங் malls).

வா.மு.கோமுவின் கதையில் வரும் டாஸ்மார்க் கடைகளும், அவற்றைச் சுற்றியுள்ள வெளியும் அத்தகைய ஒரு ‘இடமின்மையின்’ அசல் வடிவமாகவே செயல்படுகின்றன:

  • அங்கு மனிதர்களுக்கிடையிலான ஆழமான உறவுகளோ, கிராமியப் பரிமாற்றங்களோ நிகழ்வதில்லை. மாறாக, நுகர்வு வெறி, போதை மற்றும் பணப்பரிமாற்றம் மட்டுமே அந்த வெளியைத் தீர்மானிக்கின்றன.
  • விளிம்புநிலை மனிதர்கள் அந்த வெளிக்குள் நுழைந்தவுடன் தங்கள் தனித்துவமான மனித அடையாளங்களை இழந்து, மூலதனச் சந்தையின் பசியைத் தீர்க்கும் ஜாம்பிக்களாக (Zombies) உருமாறுகிறார்கள்.

 

2.3. மின்சார வாகனங்களும் அகத்துடைய புவியியல் முரண்களும்

   (Spatial Contradictions)

கதையில் இடம்பெறும் மின்சார ஸ்கூட்டர் பயன்பாடும், அதனைத் துரத்தும் கிராமத்து நாய்களின் சித்திரமும் மிக முக்கியமான இடஞ்சார்ந்த குறியீடாகும்.

  • பெட்ரோல் விலை ஏற்றம் மற்றும் பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்குத் தப்புவதற்காகக் கிராமத்து மனிதர்கள் மின்சார வாகனங்களை நாடுகின்றனர். இது குளோபல் சந்தையின் பொருளாதார அழுத்தங்கள் எப்படி ஒரு கிராமத்தின் நுண்வெளியை (Micro-space)த் தீர்மானிக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது.
  • அதேசமயம், பாரம்பரிய கிராமத்து நாய்கள் அந்த மௌனமான மின்சார வாகனங்களைக் கண்டு முறைப்பதும் துரத்துவதும், “இயற்கைக்கும் நவீன இயந்திரமயமாக்கலுக்கும் இடையிலான இடஞ்சார்ந்த மோதல்” (Spatial Conflict between Nature and Technocratic Modernity) ஆகும். சத்தமில்லாமல் கிராமத்தின் அமைதியைச் சிதைத்து ஊடுருவும் நவீன இயந்திரங்களை கிராமம் அதன் உள்ளார்ந்த தன்மையால் எதிர்க்கிறது என்பதன் குறியீடே இந்த நாய்களின் துரத்தல்.

 

2.4. லெபெவ்ரேவின் வெளியின் முப்பரிமாணக் கோட்பாடு

   (Lefebvre’s Spatial Triad)

ஹென்றி லெபெவ்ரேவின் வெளியின் உற்பத்தி கோட்பாட்டின்படி வெளி என்பது மூன்று பரிமாணங்களைக் கொண்டது:

  1. புலப்படும் வெளி (Spatial Practice): டாஸ்மார்க் கடைகளும், அதற்கிடையேயான நெடுஞ்சாலைப் பயணங்களும்.
  2. கருத்தியல் வெளி (Representations of Space): அரசு அதிகாரத்தினாலும் மதுபானக் கொள்கைகளாலும் திட்டமிடப்பட்ட நுகர்வுப் புள்ளிகள்.
  3. வாழ்வியல் வெளி (Represented Spaces): உழைப்பிலிருந்து தப்பியோடும் விளிம்புநிலை மனிதர்களின் அக வேதனைகளும் வன்முறையும் மோதும் வெளி.

வா.மு.கோமுவின் ‘ஜாம்பீஸ்’ சிறுகதை, இந்த மூன்றாவது பரிமாணமான ‘வாழ்வியல் வெளியை’ மிகத் துல்லியமாக ஆவணப்படுத்துகிறது. கிராமம் என்பது இனி வெறும் இயற்கைக் காட்சியோ அல்லது விவசாய பூமியோ அல்ல; அது மூலதனம், மது, வறுமை மற்றும் விளிம்புநிலை மனிதர்களின் அகச் சிதைவுகள் ஒன்றையொன்று மோதிக்கொள்ளும் ஒரு நவீன போர்க்களம் என்பதை இக்கதையின் இடஞ்சார்ந்த அரசியல் உறுதிப்படுத்துகிறது.

3. மார்க்சியப் பார்வை: உழைப்பின் சுழற்சியும் பண்டமாக்கலும்

 

3.1. உழைப்புச் சக்தியின் பண்டமாக்கலும் (Commodification of Labor Power)

    மற்றும் பரிச்சனின் வழியிலான அந்நியமாதலும் (Alienation)

மார்க்சியப் பொருள்முதல்வாதத்தின்படி, முதலாளித்துவச் சந்தையில் மனிதனின் உழைப்புச் சக்தி என்பது ஒரு பண்டமாக (Commodity) விற்கப்படுகிறது. வா.மு.கோமுவின் ‘ஜாம்பீஸ்’ சிறுகதையில் ஒரிசாவிலிருந்து தமிழகத்தின் கிராமப்புறக் கட்டட வேலைகளுக்கு வரும் பரிச்சன் மற்றும் அவனது தோழர்கள் இதற்கு அசல் உதாரணம்.

  • அந்நியமாதலின் வடிவம்: சொந்த மண்ணையும் மொழியையும் விட்டுப் புலம்பெயரும் இத்தொழிலாளர்கள், தாங்கள் வசிக்கும் சமூகத்திலிருந்தும், ஏன் தங்களின் சொந்த உடல் உழைப்பின் பலனிலிருந்தும் முற்றிலும் அந்நியப்படுத்தப்படுகிறார்கள் (Alienation from Labor).
  • சிமெண்ட் கலவை கலப்பதும், ஹாலோப்ளாக் கற்களைச் சுமப்பதும் அவர்களின் மனித அடையாளத்தைத் துண்டித்துவிட்டு, மூலதனச் சுழற்சியின் பசியைத் தீர்க்கும் வெறும் ‘இயந்திர உடல்களாக‘ (Mechanized Bodies) அவர்களைச் சுருக்குகிறது. மார்க்ஸ் கூறுவது போல, உழைப்பு மனிதனை உயர்த்த வேண்டிய இடத்தில், நவீன முதலாளித்துவச் சந்தை அந்த உழைப்பைக் கொண்டே மனிதனைச் சிதைக்கிறது.

3.2. பண்டக் குறிப்பீடும் (Commodity Fetishism) மனித உறவுகளின் சிதைவும்

கார்த்தல் மார்க்ஸ் தனது ‘மூலதனம்’ (Capital – Volume I) நூலில் விவரிக்கும் ‘பண்டக் குறிப்பீடு‘ (Commodity Fetishism) என்பது, மனிதர்களுக்கிடையேயான உறவுகள் மறைந்துபோய், அதற்குப் பதிலாகப் பண்டங்களுக்கு இடையேயான உறவாகச் சமூகம் மாறுவதைக் குறிக்கிறது.

  • கதையில் மனோகரனுக்கும் கிராமத்து எளிய மனிதர்களுக்கும் இடையிலான உறவு என்பது எந்தவித உயர்ந்த மனிதநேய விழுமியங்களாலும் பிணைக்கப்பட்டதல்ல. மாறாக, அது டாஸ்மார்க் பாட்டில்கள், குவாட்டர்கள் மற்றும் பணப் பரிமாற்றங்கள் சார்ந்த பண்ட உறவாகவே (Commodity Exchange)ச் சுருங்கிவிடுகிறது.
  • மனோகரன் அவர்களுக்கு மது வாங்கித் தருவது ஒரு ‘நட்பின் வெளிப்பாடு’ போலத் தொடங்கினாலும், இறுதியில் பொருளாதார நெருக்கடியின் காரணமாக ஒரு குவாட்டர் (30 ரூபாய் பற்றாக்குறை) குறையும் போது, அதே மனிதர்கள் மனோகரன் மீதே வன்முறையோடு பாய்கிறார்கள். அங்கே மனிதர்கள் ஒருவரையொருவர் மனிதர்களாகப் பார்ப்பதில்லை; மாறாக, தங்களது போதைப்பண்டத்தைத் தடுத்து நிறுத்தும் முட்டுக்கட்டைகளாகவும், பொருளாதாரப் பரிமாற்றப் புள்ளிகளாகவுமே பார்க்கிறார்கள். இதுவே முதலாளித்துவச் சந்தை மனித உறவுகளை எப்படிப் பண்டமாக்கிச் சீரழிக்கிறது என்பதன் உச்சக்கட்ட வெளிபாடாகும்.

3.3. டாஸ்மார்க்: நவீன உழைப்பின் ‘நவீன அபின்’

   (The Modern Opium of the Proletariat)

மதம் என்பது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் அபின் என்று மார்க்ஸ் கூறுவதைத் தாண்டி, சமகால நுகர்வுச் சந்தையில் ‘மது மற்றும் போதை‘ என்பது விளிம்புநிலை உழைப்பாளி வர்க்கத்தின்மீது திணிக்கப்படும் நவீன அபினாகச் செயல்படுகிறது.

  • தினசரி வியர்வை சிந்தி உழைக்கும் உடல்களின் வலிகளையும், எலும்புகளை முறிக்கும் வேலைகளின் கோரத்தையும் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத அகச் சூழலிலிருந்து தற்காலிகமாகத் தப்பியோடவே இந்த எளிய மனிதர்கள் டாஸ்மார்க் மதுவை நாடுகிறார்கள்.
  • ஆனால், இந்தத் தப்பித்தல் என்பது அவர்களுக்கு விடுதலையைத் தருவதற்குப் பதிலாக, அவர்களின் சொற்பக் கூலியை மீண்டும் மூலதனச் சந்தைக்கே (அரசின் டாஸ்மார்க் வருவாய் மற்றும் முதலாளிகளின் லாபம்) திருப்பிச் செலுத்தும் ஒரு கொடூரமான வட்டத்திற்குள் (Vicious Cycle) தள்ளுகிறது. வலியைப் போக்குவதற்காக அவர்கள் அருந்தும் மதுவே, இறுதியில் அவர்களை அடிமைகளாகவும் வன்முறையாளர்களாகவும் மாற்றுகிறது.

3.4. மார்க் ஃபிஷரின் ‘முதலாளித்துவ யதார்த்தவாதம்’

   மற்றும் ஜாம்பிகளின் உளவியல்

பிரித்தானிய மார்க்சியத் திறனாய்வாளர் மார்க் ஃபிஷர் (Mark Fisher) தனது Capitalist Realism நூலில், முதலாளித்துவத்திற்கு மாற்றீடு எதுவுமில்லை என்ற ஒடுக்குமுறைக்குள் சிக்கித் தவிக்கும் நவீன மனிதர்களின் மனநிலையை விவரிப்பார்.

  • கதையின் தலைப்பாகிய ‘ஜாம்பீஸ்‘ (Zombies) என்பது வெறும் உருவகமல்ல; அது இந்தக் கோட்பாட்டின் நேரடி வெளிப்பாடு. பொருளாதார வறுமையாலும், தொடர் உழைப்புச் சுரண்டலாலும், மது மற்றும் நுகர்வு வெறியாலும் ஆன்மா முழுமையாகத் துண்டிக்கப்பட்டு, எதையும் யோசிக்கும் திறனற்றவர்களாக, வெறுமனே போதைக்காகவும் பிழைப்புக்காகவும் அலைபாயும் நவீன விளிம்புநிலை மனிதர்களின் உளவியல் சித்திரமே இந்த ‘ஜாம்பிகள்’ ஆவர்.
  • கதை இறுதியில் மனோகரனின் சட்டை கிழிக்கப்படுவதும், அவனிடம் பணம் கேட்டு அந்தத் கூட்டமே வெறிபிடித்தது போலப் பாய்வதும், இந்த நவீன முதலாளித்துவ எதார்த்தம் மனிதர்களை எப்படி உணர்ச்சியற்ற, வன்முறை நிறைந்த உயிரினங்களாக மாற்றிவிடுகிறது என்பதன் தத்துவார்த்தப் பதிவாகும்.

 

4. பின்னிணைப்புக் கோட்பாடும் ‘நியோ-லிபரல் ஜாம்பி’ உருவகமும்

 

4.1. உள்நாட்டுக் குடியேற்றமும் பொருளாதார அகதிகளும்

   (Internal Migration & Economic Refugees)

பாரம்பரிய பின்னிணைப்புத் திறனாய்வு (Post-colonial Criticism) என்பது வெளிநாட்டு ஆதிக்கத்தையும் அதன் மூலமான நிலப்பரப்புச் சிதைவுகளையும் முதன்மையாகப் பேசினாலும், சமகாலச் சூழலில் அது ‘உள்நாட்டுக் குடியேற்றம்‘ (Internal Migration) மற்றும் தேசிய எல்லைகளுக்குள்ளேயான வர்க்கச் சுரண்டல் ஆகியவற்றுக்கும் பொருந்தக்கூடியதாக விரிவடைந்துள்ளது.

  • வா.மு.கோமுவின் ‘ஜாம்பீஸ்’ சிறுகதையில் ஒரிசாவிலிருந்து தமிழகத்தின் கிராமப்புறக் கட்டட வேலைகளுக்குப் புலம்பெயரும் பரிச்சன் மற்றும் அவனது தோழர்கள், இந்த நவீன உள்நாட்டுக் குடியேற்றத்தின் நேரடி விளைவுகள் ஆவர்.
  • சொந்த மண்ணில் நிலம் பறிபோனதாலோ அல்லது பொருளாதாரப் பிழைப்புக்கு வழியற்றதாலோ, மொழி தெரியாத, கலாச்சாரம் அந்ியமான ஒரு வெளியூருக்குப் பிழைப்புக்காக வந்துசேரும் இவர்கள், ‘நவீன பொருளாதார அகதிகள்‘ (Economic Refugees) ஆவர். குடியேற்றவாதத்தின் (Colonialism) நவீன வடிவமான நியோ-லிபரல் பொருளாதாரம், இவர்களைச் சொந்த மண்ணிலேயே அகதிகளாக மாற்றிவிடுகிறது.

4.2. கலாச்சார இடப்பெயர்ச்சியும் மொழிச் சிதைவும்

   (Cultural Displacement & Interlanguage)

பின்னிணைப்பு இலக்கியத்தின் மிக முக்கியமான கூறு என்பது விளிம்புநிலை மனிதர்களின் குரலும் அவர்களின் மொழிச்சிதைவும் ஆகும்.

  • பரிச்சன் பேசும் தமிழ் (“சார் வரும்னு ஆப்பன் அவரா வெய்ட்டிங்ல நின்னன் சார்!”) என்பது வெறும் இலக்கணப் பிழையல்ல; மாறாக, அது ஆதிக்க மொழியின் புல்வெளியில் தன் பிழைப்புக்காகத் தத்தளிக்கும் ஒரு விளிம்புநிலை உழைப்பாளியின் ‘கலாச்சார இடப்பெயர்ச்சியின் குறியீடு‘ (Signifier of Cultural Displacement) ஆகும்.
  • அவனது சொந்த அடையாளமும் பண்பாடும் ஒடுக்கப்பட்டு, நவீன கட்டிடத் தளத்தின் சிமெண்ட் கலவைச் சுழற்சிக்குள் அவனது மொழி எந்திரத்தனமாகச் சுருக்கப்பட்டுவிடுகிறது. இது குடியேற்றவாதம் மனிதர்களின் அக உலகை எவ்வாறு துண்டிக்கிறது என்பதன் நுட்பமான இலக்கியப் பதிவாகும்.

4.3. மார்க் ஃபிஷரின் ‘நியோ-லிபரல் ஜாம்பி’ உருவகம்

   (The Neo-Liberal Zombie Trope)

காலனி ஆதிக்கத்திற்குப் பிந்தைய காலகட்டத்தில், குறிப்பாகத் தாராளமயமாக்கலுக்குப் பிந்தைய (Post-liberalization) சூழலில் உருவான முதலாளித்துவ எதார்த்தவாதத்தை (Capitalist Realism) விளக்குவதற்கு ‘ஜாம்பி’ (Zombie) என்ற உருவகம் மிகச்சரியாகப் பொருந்துகிறதென மார்க் ஃபிஷர் (Mark Fisher) வாதிடுகிறார்.

  • கதையில் வரும் பரிச்சன், கிஷோர் தாஸ் மற்றும் டாஸ்மார்க் வாசிகள் வழியாகக் காட்டப்படும் ஜாம்பிக்கள் என்பவர்கள் பேய்களோ அல்லது அமானுஷ்ய ஜீவன்களோ அல்ல; மாறாக, “மூலதனத்தின் நுகர்வு வெறியாலும், தொடர் உழைப்புச் சுரண்டலாலும் ஆன்மா முழுமையாக உறிஞ்சப்பட்டுவிட்ட நவீன மனிதர்கள்” ஆவர்.
  • இவர்களிடம் சொந்தச் சிந்தனையோ, எதிர்காலக் கனவுகளோ எஞ்சியிருப்பதில்லை. மாறாக, அடுத்தவேளை போதை, தற்காலிகக் கூலி, மற்றும் நுகர்வுப் பண்டங்கள் மீதான வெறி மட்டுமே இவர்களை இயக்குகிறது. இத்தகையதொரு இயந்திரத்தனமான, உணர்ச்சியற்ற மனித வாழ்வை உருவாக்குவதே நியோ-லிபரல் பொருளாதாரத்தின் மறைமுக நச்சு நோக்கமாகும்.

4.4. வன்முறையின் அரசியலும் அகச் சிதைவும்

   (The Politics of Violence and Internal Fragmentation)

கதை இறுதியில் மனோகரனின் சட்டை கிழிக்கப்படுவதும், அவனிடம் பணம் கேட்டு அந்தத் கூட்டமே வெறிபிடித்தது போலப் பாய்வதும் வெறும் தற்செயலான சண்டை அல்ல.

  • அது முதலாளித்துவச் சந்தையின் நெருக்கடி விளிம்புநிலை மனிதர்களை எத்தகைய மிருகத்தனமான சுயநலவாதிகளாக மாற்றுகிறது என்பதன் வெளிப்பாடு. தங்களுக்குள் இருக்கும் மனிதாபிமானத்தை இழந்துவிட்டு, ஒரு குவாட்டர் மதுவுக்காகத் தங்களுக்குள் அடித்துக்கொள்ளும் இந்த மனிதர்களின் நிலை, குடியேற்றவாதச் சூழல் உருவாக்கிய ‘அகச் சிதைவின்‘ (Internal Fragmentation) உச்சக்கட்டக் காட்சியாகும்.
  • பரிச்சனும் மற்ற கிராமத்து மனிதர்களும் இந்தச் சுரண்டல் அமைப்பால் உருவாக்கப்பட்ட நவீன ‘ஜாம்பிக்களே’ என்பதை வா.மு.கோமு தனது கூர்மையான யதார்த்தப் பார்வையின் மூலம் இக்கதையில் அம்பலப்படுத்துகிறார்.

5. முடிவுரை (Conclusion)

வா.மு.கோமுவின் ‘ஜாம்பீஸ்’ சிறுகதை, எளிய கிராமியப் பின்னணியில் மதுப்பழகும் மனிதர்களைப் பற்றியதொரு மேம்போக்கான விவரிப்பாகத் தோன்றினாலும், அது சமகாலப் புதிய தாராளவாதப் பொருளாதாரத்தின் கோர முகத்தையும் அதன் மனிதவிரோதச் செயல்பாடுகளையும் அம்பலப்படுத்தும் மிக முக்கியமான தத்துவார்த்த ஆவணமாகத் திகழ்கிறது.

  • இடஞ்சார்ந்த அரசியலின் வெளிப்பாடு: ஹென்றி லெபெவ்ரே மற்றும் டேவிட் ஹார்வி ஆகியோரின் கோட்பாடுகளின்படி, கிராமம் என்பது இனி இயற்கையான வேளாண் வெளி அல்ல; மாறாக, மூலதனத்தின் தேவையாலும் டாஸ்மார்க் வலையமைப்புகளாலும் நுகர்வுச் சந்தையாக மாற்றப்பட்ட ஒரு ‘இடமின்மை’ (Non-space) என்பதை இக்கதை உறுதிப்படுத்துகிறது.
  • உழைப்பின் அந்நியமாதல்: காரல் மார்க்சின் பண்டக் குறிப்பீட்டு மெய்யியலின் வழி நோக்கின், பரிச்சன் போன்ற விளிம்புநிலை உழைப்பாளிகளின் வியர்வையும் மனித உறவுகளும் எவ்வாறு டாஸ்மார்க் குவாட்டர்கள் மற்றும் பணப் பரிமாற்றங்கள் சார்ந்த ‘பண்ட உறவுகளாகச்’ சுருக்கப்பட்டுச் சிதைக்கப்படுகின்றன என்பதை இக்கதை துல்லியமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.
  • நியோ-லிபரல் ஜாம்பிகளின் உளவியல்: மார்க் ஃபிஷரின் ‘முதலாளித்துவ யதார்த்தவாதம்’ மற்றும் பின்னிணைப்புத் திறனாய்வுக் கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில், பொருளாதார வறுமையாலும், தொடர் உழைப்புச் சுரண்டலாலும், மதுவெறியாலும் ஆன்மா துண்டிக்கப்பட்டு, சுயநலத்தின் உச்சத்தில் ஒருவருக்கொருவர் அடித்துக்கொள்ளும் நவீன மனிதர்களே கதையின் ‘ஜாம்பிக்கள்’ ஆவர்.

சுருக்கமாகக் கூறுவதற்கெனில், வா.மு.கோமுவின் ‘ஜாம்பீஸ்’ சிறுகதை வட்டார இலக்கியத்தின் எல்லைகளைத் தாண்டி, உலகமயமாக்கல் மற்றும் நியோ-லிபரல் பொருளாதாரம் மூன்றாம் உலக நாடுகளின் கிராமப்புற மனிதர்களின் அக உலகிலும் உடல் வெளியிலும் நிகழ்த்தும் மாபெரும் கலாச்சார மற்றும் பொருளாதாரச் சிதைவுகளை உலகளாவியத் தத்துவார்த்தப் பார்வையில் மிக அழுத்தமாகப் பதிவு செய்துள்ளது.

சான்றாதார நூற்பட்டியல் (References & Bibliography)

  1. கோமு, வா.மு. “ஜாம்பீஸ்”, நடுகல் இணைய இதழ்; அக்டோபர் 1, 2026
  2. Fisher, Mark. Capitalist Realism: Is There No Alternative? Winchester, UK: Zero Books, 2009.
  3. Harvey, David. The New Imperialism. Oxford: Oxford University Press, 2003.
  4. Lefebvre, Henri. The Production of Space. Translated by Donald Nicholson-Smith. Oxford: Blackwell, 1991.
  5. Marx, Karl. Capital: Volume I. Translated by Ben Fowkes. London: Penguin Books, 1990.
  6. Augé, Marc. Non-Places: Introduction to an Anthropology of Supermodernity. London: Verso,

ஈழக்கவி

ஈழக்கவி என்னும் புனைபெயரில் எழுதிவரும் ஏ. எச். எம். நவாஷ் பேராதனைப் பல்கலைக் கழகத்தில் மெய்யியலில் சிறப்புப் பட்டம் பெற்றவர்; சிறிதுகாலம் மெய்யியல் துறையில் விரிவுரையாளராகவும் பணியாற்றியவர். நீண்டகாலம் ஆசிரியராகவும் அதிபராகவும் கடமையாற்றி அண்மையில் பணி ஓய்வு பெற்றிருக்கிறார்.

1980களிலிருந்து கவிதை எழுதிவரும் ஈழக்கவியின் ஏவாளின் புன்னகை, இரவின் மழையில் ஆகிய கவிதைத் தொகுதிகள் இவரை குறிப்பிடத்தக்க ஈழத்துக் கவிஞர்களுள் ஒருவர் என நிறுவியுள்ளன. விமர்சகர், ஆய்வாளர் என்ற வகையில் கடந்த சுமார் இருபது ஆண்டுகளில் விரிவாகவும், ஏராளமாகவும். எழுதியுள்ளார். ஆறு சிறுகதைகள்: ஒரு பகுப்பாய்வு, பிரமிள் கவிதைகள் ஒரு நுண்ணிய உசாவல், அழகியல் மெய்யியல் ஆகிய இவரது நூல்கள் இவ்வகையில் முக்கியமானவைகள்.

மற்ற பதிவுகள்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *