Category: கவிதைகள்

–ஆதன் ஆரா , கல்லாமை யாவும் இல்லாமை ஆகும் அறிவுடைமை யாவும் அறியாமை போக்கும் , திறமை யாவும் வெற்றிப்படி

1 நிறப்பிரிகை , மலை அடிவாரம் உச்சிப்பிள்ளையார் கோவில் எங்கே இதோ இங்கே தான் இங்கே தானா சிரித்து கன்னம்

பெருமூச்சின் கடல் ஓய்ந்தபாடில்லை.. இதயத் தமனிகளை அடைத்துக் கொண்டன சொற்கள். கலைக்கப்பட்ட கூட்டிலிருந்து பருகக் கிடைத்தன ரணத்தின் துளிகள்.. 00

மழை நின்ற மறுநாளில் வைரங்கள் பூத்திருக்கும் பூத்திருக்கும் வைரங்களை கொத்திச் செல்லும் கதிரவன் 00 , “பூனக்குட்டி பாரு” கைபிடித்துக்

தனித்திருக்கும்போது எதோ ஓர் உயிர் நம்மை வந்துத் தொற்றிக் கொள்கிறது. பின் அதுவே நம்மை துன்புறுத்தவும் செய்கிறது. , பிரபஞ்சம்

‘எட்டி போய்யா யோவ்’ ‘நாத்தம் நாசியடைக்குது’ என்றாள் பேருந்து நிலைய மூலையில் குச்சிக் கிழங்கு விற்கும் ஆத்தா , அடுத்தொரு

1 , சில நேரங்களில் ஒவ்வாமை சிலர் நிறங்களை அறிய உதவும் நெருக்கத்தின் இறுக்கமதை அளவிட உதவும் புன்னகைக்குப் பின்

முனைவர் கா. குமார் , நறுக்கென குத்திய முள்ளாய்.. விடுக்கென உதறிய காலைப் போல்.. திடுக்கென எழுமுன்னே , சிந்தை

1. இருவாய்ச்சி: , கைகால்களில் கொஞ்சம் நகங்கள் வளர்ந்து விட்டாலும் ‘வாய்ச்சி மாதிரி ஏன் நகம் வச்சுருக்க?’ என்று அம்மா

1) முன்பைப் போல இல்லை இப்போது என்னுள் ஒரு இடைவெளி வாழ்கிறது; சுருங்கிக் கொண்டே போகும் நட்பு வட்டத்தின் வடிவில்.