சில முஸல்மானின் கண்ணீர் கவிதைகள் + பிஸ்மி சொல்லிட்டு சாப்பிடுடா பஷீர் என்றாள் பூவா சாப்பிடும் போது ஒரு பருக்கையை
Category: கவிதைகள்
ஒரு வினையின் முடிவுக்கான காத்திருப்பில் இரு தீர்வுகளே சாத்தியம் அவைகளில் ஒன்று மட்டுமே ஒருவருக்கானது , ஒன்றில் மகிழ்ச்சி துளிர்க்கலாம்
ஏழையின் வீட்டில் நிரந்தர இடம் இல்லாததால் பிள்ளைகளின் பொம்மைகள் இருக்கும் வரை இடம் விட்டு இடம் மாறி இயங்கிக் கொண்டே
சூடான வறுகடலையின் தொலி உதிர்வது போல பறிபோகின்றன மனிதர்களின் உயிர்கள் அற்ப காரணங்களாலும் காரணங்களே இல்லாமலும் – பச்சிளம் குழந்தைகள்
டைமண்ட் கற்கண்டு பச்சைக்கற்பூரம் இலவங்கம் ஏலம் நெய் எண்ணெய் கடலைமாவு முந்திரி நீர் பிசைந்த மாவை , கடாயில் காய்ந்த
வெள்ளிப் பனிமலை உறைந்த பனிமலை சூரியனிடம் காதல் கொண்டது , ஆயிரம் கரங்கள் தழுவியது அன்பினால் உருகி உருகி நதியை
விளையாட்டுக்களம் ஒன்றும்போர்க்களம் இல்லைவிளையாட்டில் புண்எங்கு கொண்டாலும்விழுப்புண்ணேவிளையாடும்போது விழுவதைவிதி என்று சொல்வோரிடம்சொல்லால் மோதி விளையாடுசாதிக்க விளையாடுசாதிக்காக விளையாடாதேசிந்தனை விளையாட்டில்மதம் ஏற்றும் அணிக்குஎதிர்க்களத்திலேயேஎப்பொழுதும்
பஞ்சவர்ணக் காகம் — ‘எனக்கு ஒரு ஏ ஃபோர் ஷீட்டும் பென்சிலும் குடுத்தீன்னா நான் உன்னைய டிஸ்டப் பண்ணாம வரைஞ்சிட்டிருப்பேன்’
செத்தபிறகு தான் தெரிகிறது தெரிகிறதா? என்றால் ஆழ்ந்த இரங்கல், அனுதாபங்கள், அஞ்சலி என்ற குறிப்புகளும் ஆன்மா சாந்தியடையட்டும் என்ற வாசகங்களும்
ஏதோ பெரியவங்க பேசிட்டு இருக்கும் போது என்னனுக் கேட்டா சுரைக்காய்க்கு உப்பில்லைன்னு சொன்னாங்க, , நான் இதை எங்கேக் கொண்டு