முதல் செய்தி
அதுவொரு மிகச் சிறிய
மின்-செய்தி (Digital Text) மட்டுமே.
உலக வரலாற்றின் பக்கங்களை
அது மாற்றப்போவதில்லை;
பங்குச் சந்தைகளின் எண்களை
அது வீழ்த்தப்போவதில்லை;
செய்தி ஊடகங்கள்
அதைப் பிரசுரிக்கப் போவதில்லை;
பூமி தன் சுழற்சி வேகத்தை
ஒரு மில்லி நொடிகூட நிறுத்தப்போவதில்லை.
,
ஆனால், அன்றைய இரவில்
என் பிரபஞ்சத்தின்
அச்சு மட்டும் சற்றே நகர்ந்தது.
,
திரையின் இருண்ட பரப்பில்
உன் பெயர் முதன்முறையாக
ஒரு மின்மினியாய் ஒளிர்ந்தது.
அதன் கீழ் சில சொற்கள். அவ்வளவுதான்.
ஆனால் அந்தச் சில எழுத்துக்களின் துகள்களுக்குள்
ஒரு முழு எதிர்காலம்
தன் விதைகளை ஒளித்து வைத்திருந்தது.
,
நான் அந்தச் செய்தியை வாசித்தேன்.
மீள வாசித்தேன்.
மீண்டும் மீண்டும் நரம்புகளுக்குள் கடத்தினேன்.
ஒவ்வொரு முறையும் அதன் அர்த்தம்
தன் எல்லையை விரிவுபடுத்தியது;
ஒரு மழைத்துளி
பெருங்கடலாக உருமாறுவது போல,
ஒரு சிறு தீப்பொறி
நட்சத்திரமாய் வெடிப்பது போல.
,
சில செய்திகள்
வெறும் தகவல்களைக் கடத்துகின்றன,
சில செய்திகளோ
மாற்று உலகிற்கான கதவைத் திறக்கின்றன.
உன்னுடையது இரண்டாமகையைச் சேர்ந்தது.
,
அதில் விசேஷமான
கலைநயம் எதுவும் இல்லை;
ஒரு முகமன்…
ஒரு எளிய வினா…
ஒரு சிறிய சிரிப்புக் குறியீடு (Emoji).
ஆனால் வாழ்வை
உலுக்கும் பெரும் மாற்றங்கள்
எப்போதும் மிக எளிய
வடிவங்களில்தான் பிரவேசிக்கின்றன:
ஒரு பார்வை,
ஒரு தீண்டல், அல்லது
ஒரு மின்-செய்தி.
,
அன்றிரா
உனக்குப் பதில் குறியீட்டை
அனுப்புவதற்கு முன்
நான் பல நனவிலி நிமிடங்கள்
மௌனமாக அமர்ந்திருந்தேன்.
மனதில் பிரவகித்தவை
நூற்றுக்கணக்கான சொற்கள்;
ஆனால் நான் திரையில் வடித்தது
சில துளிகள் மட்டுமே.
ஏனெனில், இதயம் தன்
முதல் மொழியைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது
அதிநவீனத் தயக்கமொன்றைச் சூடிக்கொள்கிறது.
,
அதன் பின் நமது உரையாடல்கள்
விண்மீன் திரள்களாய் நீண்டன.
ஒரு செய்தியிலிருந்து மற்றொன்றுக்கு,
ஒரு இரவின் அடியிலிருந்து அடுத்த இரவுக்கு,
ஒரு மௌனத்தின் எல்லையிலிருந்து
அடுத்த மௌனத்திற்கு.
,
ஆனால், அந்தப் பெருவெளிக்கு அஸ்திவாரமாய்
அந்த முதல் செய்தி அங்கே நின்றிருந்தது.
,
இன்று நினைவுகளின் காப்பகத்திலிருந்து (Archives)
அதை மீண்டும் திறக்கும்போது,
அதன் டிஜிட்டல் எழுத்துக்களை
மட்டும் நான் பார்க்கவில்லை;
அவற்றின் ஒளிரும் பின்னணியில்
தன்னை மெதுவாக அறிமுகப்படுத்திக் கொண்ட
காதலின் முதல் நிழல்-வடிவத்தைக் காண்கிறேன்.
,
சில மனிதர்கள் நம் வாழ்விற்குள்
கதவைத் தட்டி அனுமதி கேட்பதில்லை;
அவர்கள் ஒரு எளிய செய்தியெனப் புகுந்து,
நம் அகத்தின்
பாழடைந்த அறைகளையெல்லாம்
திடீர் ஒளியால் நிரப்பிவிடுகிறார்கள்.
,
அன்றிரா திரையின் மீது ஒளிர்ந்த
அந்தச் சில சொற்கள்,
இன்றும் என் நினைவின்
இருண்ட அண்டவெளியில்
முதல் சூப்பர்நோவாவாக (Supernova)
எரிந்துகொண்டிருக்கின்றன.
00
பெயர் : ஏ.எச்.எம்.நவாஷ்
புனைப்பெயர் : ஈழக்கவி
சேவை : பேராதனைனைப் பல்கலைகழக மெய்யியல் துறை
முன்னாள் விரிவுரையாளர்,
ஓய்வுநிலை அதிபர்.
படைப்புத்துறை : கவிதை, விமர்சனம், ஆய்வு
நூல்கள் : 16 (வெளிவந்துள்ளன)
