Author: நடுகல்

நி. அமிருதீன் அப்துல் காதருக்கு 42 வயது இருக்கலாம். ஆறடி உயரம், அதற்கேற்ற படி உடல்வாகு, வெள்ளை வெளீர் என்ற

கார்வேல் நல்லான், கால்கள் ஒவ்வொரு முறையும் கடல் மணலில் புதைந்து எழும்போது வெயிலின் உச்சம் புரிந்தது, அரசு கோப்புகளில் கையெழுத்திடுவது,

-ஆதிரை தமிழ் வீட்டிலிருந்து கிளம்பி ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டது. கிளம்பும்போதே சத்யன் சில திட்டவட்டமான கட்டளைகளை தனக்கே விதித்துக் கொண்டான்.

புலம்பெயர்ந்த மடமை. கஞ்சனின் இருதயத்திற்குள் புகுந்த கருணை தவிப்படங்காமல் அவனிடமே தஞ்சம் கேட்டது. அயலக உட்புகுதலை அனுமதிக்காத கடுமையில் ஒதுக்குப்புற

–   பா.ரேவதி முரளிக்கு தன்னை யாருமே கவனிக்காதது போல் தோன்றியது. உலோகம், இரப்பர் இவற்றோடு  வியர்வையும் கலந்த ஜிம்மின் பிரத்யேக

–ஆர்கி 1 — மறுபுறம் ஒலி எழவில்லை விடியலுக்கு இன்னும் சில நிமிடங்களே இருந்தன. போர் இன்னும் துவங்கவில்லை என்றாலும்,

அ.மான்விழி நான் எனக்கான ஆளை தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன். நின்று ஒரு மணி நேரம் ஆகியது. இன்னும் என் ஆளை கண்டுபிடிக்கவில்லை..

-கலைவாணி இராஜேந்திரன் கனவுகள்; சுவாரஸ்யமானவை. சூழ்ச்சிகள் நிறைந்தவை. கவர்ச்சியானவை ரொம்பவும் கொடுமையானவையும்தான். கனவுகளுக்கும் வடிதட்டு ஒன்று இருந்தால் காபித்தூளை காபி

ப்ரீ வேர்ல்ட் ஒரு காலத்தில் பள்ளித் தோழர்களுடன் “கல்லா, மண்ணா” விளையாடியது நினைவுக்கு வந்தது. கண்ணாமூச்சி, திருடன்-போலீஸ், கிட்டிப்புல், கோலி

–தேவவிரதன் நம்மில் பலர் நம்மை தேடி வரும் துன்பங்களுக்கெல்லாம், மற்றவர்களையோ, மற்றவரின் எதிர்ப்பையோ, நமக்கு எதிராக அவர்கள் செய்த செயல்களையோ,