பிரியா பாஸ்கரன் மாத்தாயிபுரம், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் காலடியில், கருவேலங்காடுகள் சூழ்ந்திருந்த ஓர் ஒற்றைக் குடியிருப்பு. இந்தப் பகுதியின் நிலவியலானது,
ரா.சண்முகவள்ளி ஸ்ரீனிவாசன் “குற்றாலம் குற்றாலம்” என்று சத்தமிட்டபடியே பேருந்து வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தார் அந்த நடத்துனர். ஆட்கள் ஒருவர்
கண்ணன் இக்கதையில் வரும் நான் என்பது, எனது நண்பன். அவனது பெயரைக் குறிப்பிட விரும்பாததால், இக்கதையைத் தன்மையில் சொல்கிறேன். ஆனால்,
மஞ்சுளா சுவாமிநாதன் ராதா புதுதில்லி ரயில் நிலையத்தில் சென்னை செல்லவிருக்கும் தமிழ் நாடு விரைவு ரயிலை பிடிக்கக் காத்திருந்தாள். கிளையண்ட்
நான் தூங்கிக்கொண்டுதான் இருப்பேன் யாரும் தாலாட்டாமலே. தாலாட்டும் ஓலங்களை இதுவரைக் கேட்டதில்லை. , சடல நாற்றதில் பிறந்து பாடைகளோடும் உடைந்த
தங்கம் , இன்னைக்கு ஒரு பவுன்னு லட்சத்தி பதினெட்டாயிரமாம் என முணு,முணுத்து கொண்டே சோற்றை வேண்டா வெறுப்பாய் கொட்டினாள் மனைவி.
1. ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறையேனும் அந்தப் பெயரை உச்சரித்துவிடுவாள் அவள் , செல்லும் இடங்களிலெல்லாம் அந்தப் பெயரை தவறாமல்
1. யாரோ! தூக்கி வீசி விட்டார்களென்று மணலிலேயே நிலை கொள்ளாமல் மீள்வதற்கான வழியைத்தேடி அசையும் கல்லிற்கும் நம்பிக்கையூட்டுகிறது கொஞ்ச தூரம்
• வெடிச் சத்தத்தோடு வெண் புகை பரவும் வேளைகளில் பதறியோடும் வெள்ளாடுகளை வாரியணைத்து ஆற்றுப்படுத்துகிறான் இடையன் , வாங்கரிவாளோடு வாகாய்த்
1. ஈரத்துணி ……………….. தொடர் மழை தொடரமுடியாத தொழிலாளர்கள் பணி, , ஈரத்துணி அவர்கள் தலையில் மட்டுமில்லை வயிற்றிலும் கூட..